انتشار: سعدالله سیفی    -  یکشنبه ۱۶ اردیبهشت ۱۳۹۷

اعمال کنترل های قرون وسطایی در فرقه رجوی

سعدالله سیفی

من در داخل تشکیلات فرقه رجوی بودم و شهادت می دهم که بدون اغراق برای پاییدن و کنترل هر نفر از اعضای عادی یک به اصطلاح مسئول و بهتره بگم مچ گیر یا بپا گمارده بودند. این تازه برای افراد قابل اعتماد خودشان بود. برای کسانی که به آنها سوء ظن داشتند و اعتماد نداشتند حتی نفرات بیشتری می گذاشتند.

به صورت شبانه روزی آدم رو کنترل می کنن که کجا میره، با کی صحبت میکنه، به کجا نگاه میکنه، و حتی چندین کیوسک و دوربین اطراف محل سکونت آدمها مستقر کرده بودن که هر کیوسکی هم دائم سه نفر اون تو نشسته بود که مبادا یک نفر تا سر کوچه بره و برگرده.

این ماجرا فقط داخل مقر بود. وقتی هم نفری میخواست یک ساعت بیرون بره، اینقدر سین جیمش میکردند که جونش به لبش میرسید و با اعتراض از خیر حرفش می گشت و صحنه رو ترک میکرد. ولی باز نفرات گشت در ترکیبهای سه نفره بابت پایدن دنبال فرد میرفتن.

اما جالبتر از همه اینها در دنیای مجازی و ارتباطات بود. بطور واقعی فرقه تاب و ظرفیت این رو نداشت که افراد در دنیای آزاد و در اینترنت به یک سایت مراجعه کرده خبری بخونن یا ترانه و کلیپی نگاه کنند.

بابت کنترل این قسمت برای هر سه کامپیوتر یک پلاسما و چندین نفر در اتاقی به صورت مخفی گمارده بودند که بصورت شبانه روزی و هفت روز هفته کنترل کنند و با اولین به اصطلاح خلاف نفر مربوطه رو صدا میکردن و اخطار و تذکر میدادند و نشست گذاشته و با شخصیت و آبروی افراد بازی می کردن و توهین کرده و اعصاب طرف را خورد میکردند و انبوه کارهای احمقانه دیگر که مبادا چیزی از کنترل مطلقشان خارج شود.

من تمام این موضوعاتی که گفتم به خدا بخش ناچیزی از کارهای توهین آمیزی است که اینها برای بازی با اعصاب و روان افراد میکردند. مثلا سر ورزش، رفتن و یک دقیقه در بالکن ایستادن و هر بهانه دیگری آدم را مؤاخذه می کردند.

اما حرف اصلیم به مریم و مسعود رجوی اینست که شما مگر هر چند روز یک بار و طی سالیان متوالی نگفته و نمی گویید ما سیاهی لشکر نمیخواهیم و تعداد برای ما مهم نیست و با 313 نفر سرنگون میکنیم؟ پس چرا برای نگه داشتن حتی به قول خودتان یک حلقه ضعیف دست به هر کاری میزنید و به هر دروغی متوصل میشید و این همه ترس و نگرانی برای چیست؟ مگر شما شعار آزادی و اختیار نمی دهید؟ پس چرا نمی گذارید آدمها آزادانه به دنیای آزاد و خانواده و اینترنت وصل باشند؟ البته معلوم است چرا، چون چشم و گوش آدمها باز میشود و دم و دستگاه دروغینی که ساختین بر باد میرود.

در آلبانی آدمها آگاه شده و دیگه ترسی از کارها و اعتمادی به شعارهای توخالی شما ندارند و در خفا و علنا با خانواده و دنیای بیرون تماس میگیرند و به امید خدا در آینده ای نه چندان دور، اکثریت غریب به اتفاق عزیزان در بند راه خودشان رو انتخاب و از اون زندان رجوی ساخته بیرون می زنند.

به امید اون روز که دور نیست

سعدالله سیفی :۱۱/۲/۱۳۹۷


Share/Bookmark

فرم ارسال نظر

 نام 
 پست الکترونیک  (اختیاری)
  
نظرات شما پس از تائید، در صورتی که فاقد مطالب توهین آمیز باشد منتشر خواهد شد