تبعیض در فرقه رجوی: قسمت چهارم

سعید داوودی

با سلام خدمت همه خوانندگان عزیز

قبل از اینکه مطلب را شروع کنم میخواهم به یک نکته اشاره کنم و آن هم اینکه برای من خیلی سخت است که این موضوعات را به صورت یک مقاله در بیاورم و بنویسم به این دلیل که خودم احساس میکنم که سطح آن به لحاظ مناسبات اجتماعی خیلی پایین است. اما باید بنویسم چون در مورد سازمانی است که داعیه جامعه بی طبقه توحیدی دارد اما در مورد کوچکترین چیزها بین اعضای خودش تبعیض قائل میشود.

در سازمان مجاهدین خلق همه افراد همیشه محتاج اولیه ترین نیازها هستند از پوشاک گرفته تا مواد غذایی و …

تا زمانی که در عراق بودیم همیشه بچه های مسئولین بهترین کفش ها و لباسهای ورزشی را میپوشیدند و ما هر وقت که مطرح میکردیم که ما هم به این لباسها نیاز داریم و به دلایل مختلف نمیتوانیم از لباسها و یا کفشهای موجود که قابل استفاده نیستند استفاده کنیم جواب این بود که اولا قیاس نکنید و ثانیا اینکه الان دولت عراق ما را محاصره کرده و هر جنسی به صورت محدود وارد میشود و این چیزهایی که میبینید فقط تک مورد وارد شده و آن مسئولین هم با بودجه خودشان خریده اند.

حالا من نمیدانم که در این جامعه بی طبقه توحیدی که همه نفرات بایستی یک میزان پول دریافتی داشته باشند چگونه است که آن مسئول پول چند ماه دفترچه ما را خرج میکرد که برای بچه خودش یک لباس یا کفش و … خاص تهیه کند؟

در عراق این موضوع با توضیحاتی که میدادند کمی پذیرفته شده بود، هر چند که حسرت آن همیشه در دل میماند .اما در آلبانی که نه دولت عراقی وجود داشت و نه محدودیت خرید و محاصره چرا؟ الان دیگر چرا برای همه نفرات اجناس مناسب تهیه نمی کنید و باز هم یک تعداد خاص باید از وسایل و لباسهای خاص استفاده کنند؟ مگر واقعا شما مشکل مالی دارید؟

چطور است که شریف که باید به عنوان مسئول این سازمان حقوق برابر با همه نفرات داشته باشد کفشهای 200 و 300 یورویی به پا می کند اما من و دیگر اعضا باید کفش های 10 و حداکثر 20 یورویی و آن هم با هزار منت شما که برایمان تهیه کنید بپوشیم. بعد هم باید آنرا با پول سرانه خودمان حساب کنیم و شاید با پول 2 ماه بشود یک لباس خیلی معمولی خرید.

میگویید مریم رجوی رئیس جمهور است و باید شأن او حفظ شود. آیا این تفکر جامعه بی طبقه توحیدی است که او باید لباس های چند هزار یورویی بپوشد تا شأن او حفظ شود؟ مگر مریم رجوی رهبر یک جنبش انقلابی نیست؟ مگر او خودش را یک انقلابی نمی داند یا شاید سازمان کلا عوض شده و دیگر سازمان قبلی نیست؟

رهبر یک جنبش انقلابی با آنهمه ادعا اتفاقا باید ساده پوش ترین فرد باشد و نه پر زرق و برق ترین و گران ترین لباس ها را بپوشد .کلا مریم رجوی چه کسانی را می خواهد جذب کند؟ اگر قبله اش عوض شده و به سمت آمریکا سجده می کند قاعدتا باید چنین ریخت و پاش هایی هم داشته باشد.

چرا نفرات باید برای پیدا کردن یک شلوار که کمی شبیه به لباسهای روز باشد باید به بازارهای دست دوم و کهنه فروشی ها بروند و لباسهای مستعمل بخرند اما رهبران شما برندهای جهانی بر تن کنند؟

به راستی چرا؟ مگر شما مدعی جامعه بی طبقه نیستید؟ مگر شما نمیخواهید برابری را در جامعه ساری و جاری کنید؟ پس این بازیها در درون تشکیلات فرقه تان چیست؟ اگر صداقت داشتید حداقل یکی بودن حرفتان با عملتان را اول در درون تشکیلات خودتان اثبات میکردید و بعد شعارهای عامه پسند سر میدادید.
تاریخ روزی در مورد رجوی و فرقه اش قضاوت خواهد کرد.

سعید داوودی – نجات یافته از فرقه رجوی در آلبانی 

نوشته‌های مرتبط

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.